Göçük altındayım bu gece.Beynimdeki binlerce kelime yığılmış üstüme.Tonlarca ağırlıkta binlerce kelime.Nefes alamıyorum ama nefes almakta istemiyorum.Kapadım gözlerimi geceden daha karanlık bir aydınlığa.Kendimle konuşmaktan yoruldum.Kendime anlatmaktan yüreğimi ,yoruldum.Kirli bir gömlek gibi kaldırıp atmak geliyor içimden yüreğimi.Canımın acısı gözlerimden akıyor. Sorgusuz sualsiz sızıyorlar içimden yüzüme.Dayanamıyorum içimin acısına, kırmızı güller açtırıyor dudaklarımda acım.Avutmuyor hiç bir şey ,sığınacak bir saçağı  olmayan küçük bir serçeyim yağmurda kalmış..Bağırmak istiyorum avazım çıktığı kadar; anlatmak ,anlatmak ,anlatmak istiyorum.Susmayı unutup, dilim damağım kuruyuncaya kadar anlatmak. Biliyorum ki ancak öyle kalkacak üzerimdeki ağırlık ben konuştukça huzura kavuşacak içimdeki deniz.Dinecek bu amansız fırtına.Mühürlenmiş dudaklarım, sus çiçekleri ekilmiş her yana.Susuyorum.