öz
17 Kasım 2008 05:41 | helen | 2 yorum
| etiket:
acı
,
gri
,
helen
,
ruh
,
uzaklar
,
yesi
,
yürek
,
özlem
Yine gri bulutlar toplanıyor tepemde.Ruhum bedenime inat benden çok uzaklarda.Güneş özlem burcundan çıkmıyor bir türlü.Duyamıyorum yakınunda kavuşmanın ayak seslerini.Bir bir yitirmeye başladım umutlarımı. Bağırıcam boğuluyorum diye ama biliyorum yine benden başka kimse duymayacak sesimi sen bile. Benim bildiğim rüyadan uyanır herkes gerçek yaşama , ama ben yanındayken rüyama uyanıyorum hayattan her defasında. Uzaklarda acıtırmış insanın canını be hayat ve öğrendim ki alışılmıyormuş bu acıya tüm direnmelerine rağmen. Suratındaki acı ifadesi gitmiyormuş yüreğinden bir başka yere. Bu mudur benim hayattan alacağım ders be birtanem sadece özlemlerini biriktirmek için mi geldim dünyaya. Kime neyi kanıtlamaya çalışıyorum yüreğimi bu kadar acıtarak?
enginerx
