sınav
Birşeyler yazmak için her açışımda sayfayı önce kelimeler üşüyor üzerime sitemler ekleniyor yüreğimden dilime birbiri ardına.Yazmak istemiyorum o yüzden uzun zamandır.Ki uzun zaman oldu çok uzun zaman ellerinin sıcaklığını hissetmeyeli.Sesinle soluklanmaya alışmışken (alıştırılmışken) nefessizim epeydir insan kalabalığında. Alışmamalıydım biliyorum bende çok söyledim kendime ama bilirsin bazen söz geçiremiyor insan kendine hele sensen sözkonusu yüreğim mantığımla aynı dilden konuşmuyor.Ben demiştimlerine sıkı sıkıya kapalı kulağım mantığımın.Yüreğimse hala deli atıyor adın her dilime dolandığında. (Kaç kez gelir bir insan bir insanın aklına? kaç kez eser sevdiği yüreğinden diline , dilinden yüreğine)En çok seni özlediğimi söylüyorum hem sana hem kendime. Ve daha az söylemeye çalışıyorum seni sevdiğimi (hem sana hem kendime)Ki her söylediğimde içini çekişin en derin yarayı açıyor yüreğimde.Seni sevmekten vazgeçmeyi çok istedim çok denedim belkide en büyük başarısızlığım bu hayatıma dair.Hem en büyük armağan hem en büyük ceza senin sevgin benim için tanrının bana verdiği.Yüzün hep gözümün önünde birtanem senin kokunu taşıyorum kendimi daha iyi hissedebilmek adına. Neden böyle? neden böyle ?neden böyle? neden? neden cevaplayamadığımız bir sürü soruyla harmanlıyor hayat bizi.Bu bir sınavsa birtanem ve denenmişse sevgimiz yaradan tarafından merak ediyorum geçtik mi bu telafisi olmayan sınavı?
