kapalıçarşı dudakların,kalabalık ve renkli

susma.Dilimde kurur kelimeler

biliyorum,olmayacak bir şey sana dirilmem

çocuk aklıma uyup ta yürüdüm meydanlarında

kapını çalıp kaçmaktı niyetim

bir satır başında birden karşına çıkmaktı

ve düşürmek kolunun altındaki cümleleri

olmadı.Ezberimde kaldın karıştırırken gülüşlerini

yoldan çıktım,sana düşüyorum

kurtarma beni.

                                   Pelin  Onay

Dilime bu türkü

Yüreğime bu sevda düştü düşeli yollardayım.

Gönlüme çoktan cemre düşürdüm.

Seni sevmek için baharı beklemeyeceğim.

                                                          Tayfun Talipoğlu

Kulağımdan öptüğünde sen

çıkmaz bütün sokakları yeniden severdim;

yeniden severdim o eksik tutkuları,

kaybetmiş uğultuları;

yeniden severdim içinden eylül geçen

ve kimseye yaranamayan mevsimleri.......

Zaman sevgimizdi ve peşinden sürüklerdi hayatımızı,

yoksul,karanlık ve çarpık....

Öylesine rakiptik ki bu hayata, 

o heyecen dolu buluşmalarımızda

mahvedecek ne çok şeyimiz varmış, diye düşünürdük......

Öylesine umutsuzca seviyorduk ki birbirimizi,

o kötü tanrı bile

acıyla gülümserdi bize....

Acıyla gülümserdi

ziyan olan aşkımıza

Kulağımdan öptüğünde sen

dünya kendisini seyrederdi bizde....

Kötülüğü oynayan tanrı kendisini seyrederdi;

o ziyan olan hayatımız bizi seyrederdi....

Bitmiyor bu hayat

ve sonu gelmiyor bu sonsuzluk acısının,

sonu gelmiyor insan acısının.......

Yoksa ben ister miydim

Öykülerde saklanarak yaşamak......

Sonsuzluğu

senin o kısacık ömrüne çevirmek istemez miydim?

Öyküler denizinin en dibinde

saklanmak ister miydim...

Ama ne zaman soluk almak için çıksam,

bitmiyor,bitmiyor bu hayat...

Yoksa bu karanlık sonsuzluğu

senin o kısacık ömrünle değiştirmek

istemez miydim....

                                        Cezmi Ersöz

Bir saat altmış dakikadır değil mi? Bize öğretilen bu. Oysa ben biliyorum bir saatin her zaman altmış dakika etmediğini. Çoğu kez ayağına kocaman bir taş bağlanmış gibi ağır aksak ilerleyen saniyeler bana ihanet ettiler.Gözüm kadrana her takıldığında sanki daha bir hızlı dökülüyordu kum bekleyiş kavanozuna.Oysa biliyorlardı yüzyıllardır bu düşe uyandığımı. Çıkarttım karanlık geceliğimi bir kaç saatliğine güzel bir kızdan çaldığım yakamozdan elbisemi giydim.Saçlarımı tarayıp denizyıldızı taktım. Deniz kokusu sürdüm ellerime.Rüzgara uzattım ellerimi ,deli bir poyraza.Bildiğimi sandığım herşeyin sanrılardan oluştuğunu gördüm. İndirip gökyüzüne kadar uzanan kalkanlarımı, minik bir serçe gibi sığındım saçağıma. İçime kadar işledi güvenin huzuru.Ağaçlar arkasına saklanmış kimsesiz bir göl kıyısına bir iç çekiş gömdüm. Üç deniz kabuğu koydum üzerine yerini kaybetmeyeyim diye.Her an'ı anı'ya çevirmek için binlerce fotoğraf çekip yaşam evimin tavanarasındaki en gizli sandığa koydum. Bitince zaman ,dolunca kum saati düşlerin, uyanırken bıçak sırtı gerçeğe, bir içimin sancısını aldım yanıma birde ellerimdeki rüzgar kokusunu.....

Sen bilmesen de

Ben bilmesem de

Serçe dolu bir çınar ağacı gibi cıvıldıyor

Kafamın içi

Bazen bir ürkek sessizlik

..........

Sonra dolanıyorsun

Dallarmda, yapraklarımda

Aklımdasın....

..........

Ben bilmesem,sen anlamasan da

Bir çınar gölgesine adın düşüveriyor

........

Aklım

Nerdesin?

                                       Y.Y