Gökyüzünde yine göç kuşları.

vakit gitme zamanı

içimdeki kafesten

içindeki kafese

göç yolları açıyor

sesin.

 usulca.......

bilesin

kanatlarım sığmaz oldu bu şehre

yüreğim(n)i bıraktığım(n) yerde yanıyor 

yakamozlarda  kanıyor yüreğim(n)

usulca ........

sevdiğim adam

ölürken ellerimi tutmasını istediğim adam

zaman geldiğinde

sessizce bırak elimi elinden

sensiz geçiridiğim onca zamana nokta gibi

usulca....... 

''Siyahın gölgesinde güz,

ellerimde ağır ezgi''

Sen huzurun koynunda koyu yeşil ,ben göçe güller seren deli kız ayın gölgesinde büyüttüğü annesinin.

Önümden geçiyor  uzaklar

inerken gökten inceden inceden yağmurlar.

acıdan göz göz açılmış yüreğime

deva olmuyor hiç bir ilaç

vakti zamanıdır

beklerim

gelmedi hala teninin tuzunu taşıyan kervan.

Bu ne kara yazgı

ne acı kabulleniş

alnıma  

yazmadığım dizelere.