Gözlerimi kan çiçeklerine adadım

Su perilerine arka çıkaraktan

Cevap bekleyen soruların

Belkilerin arkasına sığınıp

yüreğimin en tenha köşesinden çıkartıyorum

Bana yeminler ettirecek ne varsa.

Gündüzü geceye

Geceyi gündüze ekleten.

Tut elimden beni

Kaldır göçelim adalara bu gece

Yağım tükendi, kandilim söndü

Yana yana bu gece.

Canımı alsın dar sokaklar, vakitsiz uykular

Uyanırım eli annemin gönlümü okşar.

Düştüm eyvah dalgalara yar.

Ay dokundu geçti bana yar

Çıkar beni kollarında yar

Kurut sakız ağacında yar

Yüreğim yanar.

Nar ağacında bir kucak zakkum,

Hangi yazdan kalma

Canımı al benim, al ışığımı

Hüznüme dokunma

Denize bandım ekmeğimi sana getirdim yar

Suya karıştım şarkılarla gelmiyor bahar.

Kimse bilmiyor derdimi

Ateşe attım kendimi

Geçti zamanı ateşin aşkın

Şimdi kül vakti.

Bu deniz annemin evi

Çivit kokardı mendili

Sebebi yok ağlar dururdu

Her seher vakti.

'Benimle uyusan

sonra herşey düzeninde

çocuk olup geceden sabaha büyüsek.....'

Dudaklarımızda akşamdan kalma bir şarkıyla

''Ki aşkı anlatan en tutkulusundan''

Yeni düşlere uyansak.

İçinde kuşku olmayan

özlem barındırmayan umutlarımızı

''ve birbirimizden habersiz kurduğumuz hayallerimizi''

paylaşsak kahvaltıda 

sıcak demli bir bardak çay yanında.

'Anlamını yitiriyor böyle zamanlarda keşkeler biliyorum

bir demet çiçek oluyor acemi ellerimde'

'Ki küçüktür ellerim bilirsin taşımak için '

ve dayanmaz ruhum yeni keşkelerin acısına

''ki iki yanı keskin kama gibi ''

saplı (saklı) hepsi bir bir yüreğimde.

sana dair (bana ait) kara güller.

Gidiyor musun diye sorma bana

Gönderen sensin.

Ne terk etmeyi istedim seni,

Ne de daha yaşamadığımız bu sevdayı toprağa gömmeyi

Senin kadar öfkeliyim ben de.

Senin kadar endişeli....

Bir dokunuşunla bin kenti yıkacak güç verirdin bana.

Ama inandıramadım seni.

Sen, sorgularken beni kafanda

Ben gözlerinin içine bakıyordum kuşkuyla

Bir tek sözün bağlardı beni sana

Oysa sen hep susmanın koynunda

Aşkın içine bir kez girdi mi kuşku

Teslim alır bedenleride

Sütten çıkmış ak kaşık değildim

Ama yalanı sokmadım iki kişilik dünyamıza

O dünya ki bazen minicik bir odada

Bazen şehrin ortasında şekillendi.

Nasıl da güzeldi....

Zaten varsın diye her şey güzeldi ama

Sen buna inanmadın.Ah bu sorular.....

Yaşamak varken sevdayı delice,

Niye boğarız sorularla?

Nasıl ikna edbilirdim seni?

Ben aşk dedikçe sen,dur dedin.

Ben seninleyim dedikçe

Sen hayır dedin

Zaten az konuşan sen

Olumsuz ne kadar sözcük varsa

Bulup çıkardın ortaya.

Bense hiç bir şey diyemedim.

Ne kadar zarar vermişim sana meğer.

Nasıl değiştirmişi seni.

Oysa hiç böyle düşünmemiştim.

Kimseye zarar vermek istemem ben.

Kimseyi olduğundan farklı bir hale getirmek istemem.

Ama öyle oldu işte.

Demek ki gitmelerin zamanı şimdi.

Çocukluğuna sığınır atlatırsın bu acıyı

Ne sevişmelerimiz kalır aklında, ne sevda sözlerimiz.

Rahat değilim diyordun ya, rahat ol artık.

Gülüşlerini saklamak için bir neden kalmadı.

Tedirginliğinin sebebi de kalktı ortadan.

Biliyor musun birtanem?

Gidişim yürekten değil, zorunluluktan.

Sanma ki bu toy sevdayı başka kimliklere taşırım.

Sanma ki, benden sakladığın gülüşleri

Yalancı yüzlerde ararım.

Seni de götürürüm yüreğimde.

Her zaman yokluğunu taşırım.

Bulup, bulup kaybettim seni bebeğim.

Ne yazık ki tozduman edemedim kuşkularını.

Ne yazık ki kalamdın bana.

Öpücüğümün kokusu kalacak kapının eşiğinde,

Kokladıkça; bizi nasıl bir yanlışa mahkum ettiğini anlayacaksın.

                                                   Mehmet Coşkundeniz

Sen,

Ben istemeden

Hiçbir şey yapmıyorsun

Bir mektup yazıp

Atmıyorsun

Ya da

Gece yarısı çalsa telefonlarım

Seni daha çok severim

Biliyor musun

Sen,

Ben istemeden hiçbir şey yapmıyorsun

Benim yazdığım gibi yazmalı

Benim aradığım gibi aramalısın beni

Bir yanın hep eksik olmalı

O yanını benimle tamamlamalısın

Benim sevmekten anladığım bu

Sen,

Ben istemeden hiçbir şey yapmıyorsun

Dün gece kaç kez çaldı telefonların

Ya yoktun, ya uyuyordun

Farketmez anlıyor musun?

Sen,

Ben istemeden

Hiçbir şey

Yapmıyorsun.