Hep uzaklara bakardı gözlerin

yanıbaşındaydı

oysa düşlerim

düşerken gözünden

gölgesine

tutunduğum

sözlerinin

buruk tadıydı

dudaklarımda kalan

öpüşünün

sıcaklığı

içimden göçeli çok zaman oldu. 

özleminse koca bir dağ

içimde büyüyen

gülüşleri gölgeleyen

adını koyamadığım

mutlu bitmeyen bir masalın

hüznüdür yüzümdeki yansıma

ki şiirler büyütüyorum

ikliminde

ikimiz için

şimdilik....

.........Bir şiirin içine sığındım ayrılıklar dinince haber verin.

Sarı sayfalarda adresi yok hüznümün

çobanların kavalından süzüldüm ve geçtim

tenime değmeden utandı yanık ezgiler

ah dilim...............ben sana ''seviyorum'' deme demiştim

yüksek sesli konuşmalar geceyi uyandırdığından beri uykusuzum

çelişkiler aşk'ın yolunu kesmiş

sen bana bakma ey saki...Demindeyin vedaların ve huysuzum.

seni, diline biber süremediğim yalancı anıların yanına koydum süt düşüm

kurallara uy konuşma

seslensende arkama dönüp bakmayacağım.

......hoyrat olma sevda,dokun ama hırpalama....kadınlığımdan utanmadım, midesiz yalanlardan utandığım kadar.......tutkunun kalbine kim sapladıysa bıçağ ıçeksin hemen, intikamım acı olur sonra , tat alamazsınız.......

rüzgar....! okşarken acıtıyorsun özlemleri

dilinde anlamını bilmediğim kelimeler var

öpüşlerinden akan kan efsunlu

kanım kaynıyor ateşimin altını kısın...

dibi delinince aldanışların,

 küçük bir çocuk gibi inandığım sözler kıyıya vurdu,

gidip bakmadım,

gömdüm ihanetleri../....başında kimse ağlamasın.

dünde bıraktım saflığımı, acı(ya)madım.

......seviştikten sonra bile aynı bakabiliyorsa sevgilinin gözleri ruhuyla sevişmiş demektir.

aldanmak....her sevdanın dayandığı ibre

ki hiç bir zaman sevişmedik aslında

sadece bedenlerimize ninni söylettik gözlerimizi kapatmadan önce

temizledik akıttığımız ağdalı çoşkuları

sonrası uyanış. Gözler aynı bakmıyor sabahları

ey kıvrımlarının debisi çağlayan acuze

Kan(a)ma bu sefil tapınmalara

bedenimde uyu

gözlerimde uyan

içindeyim. Dışında olamayacak kadar.

......çığlık atan kavuşmaların dili tutuldu....herşey bir anda değişebiliyor, saç telinin rengi bile,.....koynundayım dalgaların,göğsümü gıdıklıyor sarnıçlarımdaki serseri çocukluğum. Gözyaşlarımı çekinmeden içti la minör haylazlıklar......açıldı göz kapaklarım....görüyorum.

tahrik oldu hırsım

soyunuyorum kalpazan bakışlardan.

Deli yanımı tuttun ey hayat....Lades......

                                               Pelin  Onay

gölde zambaktı yalnızlığımız

katran renkli saçlara

şarkı çiçekleri takar

üşümüş sular örterdik gözlerimize

hiç ağlamazdık.....

Ihlamur kokardı gecelerimiz

mahlası unutulmuş şiir susardık

tenlerimiz uzardı

yaması sökük aynalar batardı ellerimize

hiç ağlamazdık......

Rıhtıma demirledik herkesin yokluğunu

henüz doğmamış şeyler bilirdik ( içimizden)

pencere gözlü bir çocuğa uyku bölerdik

gidilmemiş bir gün doğardı

çocuk bize bakardı

ikimiz uzun uzun ağlardık.

                                                       Bürran Saka

Kaç cemre düşmeli yüreğime

ısınmak için yeniden.

Unutmak için yeşil nazarlarını,

kaç bahar geçmeli,

hasretinin üstünden......

Kaç ceylan su içmeli,

sevda sebillerinden,

Kaç güvercin uçmalı

vuslat semalarında.

Kaç yağmur ıslatmalı tenimi,

arınmak için özleminden......

Kaç menekşe açmalı saksılarımda,

boyun bükmeden,

Kaç ilkyaz yaşamalı gönlüm,

üşümeden.....

Ve

kaç sene?

kaç ay ?

kaç gün ?

kaç saat?

geçmeli

akan kanı dindirmek için

yaralarımın üstünden?

                                             Seynur İnal

sesin

şurada bir kayıktan bana yansıyan şarkı

sanki soğuk bir düş denizinden dönmüş gözlerle gelip

tam boğazıma tutunup demirleyen

yalpa yalpa sözlerle....

çıkmalı hemen buradan

kurtulmalı hemen şimdi

bu kudretli ayrılık zaferinin işkencesinden

dalıp sonra kendi içindeki okyanusun gökyüzüne

çiçekli elbisesini çıkarıp dünün

düşü kelepçeli bir bahçede soyunup

yakmalı sonra aşkın çırılçıplak bedenlerini

aşk akıla sığmaz bilirdim

ama bu ne akla ziyan sevmedir ki tanrım

dün boynumdan kan koklayan sevgilinin

şimdi çarmıha gerili bütün sevişmeleri........

                                     Bürran saka

Kimi zaman çocuk

kimi zaman kadın oldum karşında

gel dedim

gelemezdin.

gözyaşlarının aktığı nehirlerde ben de yüzdüm

bilirim bu yüzden korkularını

ama nereye kadar.......?

susmak kabullenmek oldu akşamlarda

konuşsam anlatacaktım

konuşsam anlamayacaktın.

beni yorma

sabır çiçekleri solmak üzere

beklemeninde bir zamanı

zaman dolarsa oyun biter

seyirciler oturmaz karanlık ve boş koltuklarda

yönetmen sahneyi terkeder

oyuncular dağılır

perde iner.

acıların geçtiği sokaktan ben de geçtim

bilirim bu yüzden hüznünü

ama nereye kadar...?

haydi

bir iyilik yap kendine

perdeyi aç

hayatını oyna

kısa bir zaman bende geçerim belki konuşmalarında

ellerim güneşe doyamadığından gururlu

sözcüklerini uzat bana

kapım belki açık

telefonum belki çalar

zamanlı zamansız düşündürme beni

ya gel adam gibi konuş benimle

yada git yalnızlığımı kazanayım

sevginin sömürüldüğü duvarlarda ben de hapsoldum

bilirim bu yüzden kaçışlarını

söyle!

nereye kadar...?

                                   Pelin Onay