Bu gün yine sahildeydim.Kumsalda ayak izlerimi bırakarak iskeleye kadar yürüdüm.  İskelenin ayağına yıllar önce bağladığımız küçük dalga vardı ya hani ne zaman beni öpmeye kalksan iskeleye çarpıp ikimizide sırılsıklam eden,sonra  da hınzırca gülümseyip kaçan yaramaz dalga işte onu serbest bıraktım. Denize doğru nasılda koşuyordu. Ha bu arada söz verdi artık aşıkları ıslatmayacağına.Sonra çaldığımız yakamozları çıkarmaya karar verdim önce o büyük zeytin ağacını buldum sırtımı denize dönüp tam onaltı adım yürüdüm evet üzerine beyaz bir taş koymuştuk ama sarı saçlı minik bir kız sek sek oynamak için almış o yuvarlak beyaz taşı. Neyseki hatırladım yerlerini çıkarıp attım hepsini denize daha bir ışıklandı sanki sular.Sonra ağaca tırmanıp yıldızımızı parlattım ona bakıp beni anımsıyorsun hala değil mi? Oltamı attım denize yine hiç bir şey yakalayamadım sevişmek için çıkmamış balıklar dışarı bende sohbet ettim deniz yıldızıyla yeni gelmiş seyahatten pek bir keyifliydi.B ana kuzey buz denizlerini anlattı. Şarkı söyledik beraber rüzgar bile katıldı bize ;sahi sesim geldi mi oralara kadar? Aklıma geldi deniz kabuklarını saydım üç tanesi eksik çıktı. Kendi rızalarıyla mı gittiler kaçırıldılar mı bilen yok. Hiç gören olmamış....