yine beni talan ettiğin akşamdayım

kafamın çıkmaz sokaklarında

kaygısız geziniyorsun

şarkıları bu akşam koluma sildim yine

ve bütün damarlarıma mendil bağladım

dönüşün niyetine

sabahım sunak taşı oldu gittin diye

geleceği kurban ettim dönmedin

yine beni talan ettiğin akşamdayım

yine can çekişiyor dudaklarım

yine birbirini vuruyor anılar

ve utanıyor

aşka sığınmış umutlar

senbnim ismimi sildin dağ başlarında

ve yazdın toplu cinayetlerin sinsi kaderine

                                      Güler Kazmacı

Kaç gün oldu ölümle yaşam arasındaki ince çizgiden döneli? Eteklerim savrulurken yamaçlardan, ruhu aşka konuk,yüzü rüzgara dönük martıya dönüşeli kaç gün oldu? Geceler güne dönüyor ,günler geceye; ben nasıl kaçırıyorum aradaki zamanı? Oysa seyrediyorum gecenin damların üzerine usul usul çöküşünü, evlerin ışıklarının yanışını, günün geceye vedasını izliyorum ve yeniden kavuşmasını kırmızılar içinde.Gözlerim küs uykulara ,elvedalı düşlerime küs. Sırtım dönük tüm mavilere. Sığmıyorum yatağıma, odalara ,şehre sığmıyorum.  Yüreğim adanmış bir kurban gibi rahibini bekliyor sunakta.Göğsümde çengeller,sırtımda binlerce yıllık ölümcül günahlarımın affı için kendime vurduğum kırbaçların acısı.Gözlerim yaş,  avuçlarım kan içinde.