Gökyüzünde yine göç kuşları.

vakit gitme zamanı

içimdeki kafesten

içindeki kafese

göç yolları açıyor

sesin.

 usulca.......

bilesin

kanatlarım sığmaz oldu bu şehre

yüreğim(n)i bıraktığım(n) yerde yanıyor 

yakamozlarda  kanıyor yüreğim(n)

usulca ........

sevdiğim adam

ölürken ellerimi tutmasını istediğim adam

zaman geldiğinde

sessizce bırak elimi elinden

sensiz geçiridiğim onca zamana nokta gibi

usulca....... 

Duyduğum yoktu ne vakittir

Güvercin sesi,kumru sesi, pencerede

İçime gene

Yolculuk mu düştü, nedir?

Nedir bu yosun kokusu?

Martıların gürültüsü havalarda;

Nedir?

Yolculuk olmalı; yolculuk.

                                        Orhan Veli

Seni özlemek,

uyanmaktır

en sancılı yerinde gecenin

susuz,kan revan içindeyken yüreğin

karabasanın en karasında

büyütmektir boğazında

koca bir düğümü.....

zor şey beklemek

sabırsız bir ruh için

acı bir ilaç

çare değilken üstelik

Ne zor şey özlemek

Benim için

Ne ağır bir ceza

kendi kendime verdiğim

kaç sözüm var

yok saydığım

kaç gün

bitmesi için

özleminin......

Kocaman bir resim çiziyorum

ve sesinle boyuyorum

her sabah resmimdeki gökyüzünü

allara ,yeşillere 

and içiyor  gülüşlerim......

Tüm yaşanmışlıkları asıp bir askıya

soyunup tüm cümlelerden

yıkanıp aşkınla

arınıp tüm ihanetlerden,

öylece bırakmak geliyor

içimden kendimi

denize..................

Sus payı bırakmamışım

Dikerken sevdamı yüreğime

o yüzden dar geliyor geceler

gündüze bu yüzden duacı gözlerim

deniz ne kadar sıkıştırılırsa iki göğün arasına

o kadar yerim var

adının hecelerinde.

telaşlı martıyım

iliklerimde rüzgarın (bir kez daha)

acelem mi neden?

Kanatlarımdan vurgunum

Sen bilirsin de herkes bilmez

Kanatlarından öldüğünü martıların.

susuyorum

kuruttuğum tüm kelimeleri

bıraktım avuçlarımdan rüzgara

sildim her satırını yaşadıklarımın

unutarak söylediğim tüm cümleleri

vazgeçtim beklediğim tüm cevaplardan

susuyorum..........

Adımın her hecesi

aşka çağıran bir davettir dilinde

her seslendiğinde şenlikler kurulur ülkemde

kızıl güllere keser bahçem mevsimsiz

ateş düşer

havaya

suya

yüreğime apansız

Adının her hecesi

aşkla yanyana gezer topraklarımda

ve cesarete yoldaştır aşkım

sesimin sesine yetmediği dağlarda

arkadaş olur

soluksuz zamanlarda sığınak

saklanmak için yüreğini seçen

davetsiz  martıya.