01 Şubat 2009
16:23 |
helen |
1 yorum
| etiket:
aşk
,
helen
,
yesi
,
özlem
O benim
''bir şeyimdi''
buna aşk desek herkes inanır
ama
iki kırık kalp
bir gül bahçesi
ve
kuş sesleri içinde
............
Y.Y.
17 Kasım 2008
05:41 |
helen |
2 yorum
| etiket:
acı
,
gri
,
helen
,
ruh
,
uzaklar
,
yesi
,
yürek
,
özlem Yine gri bulutlar toplanıyor tepemde.Ruhum bedenime inat benden çok uzaklarda.Güneş özlem burcundan çıkmıyor bir türlü.Duyamıyorum yakınunda kavuşmanın ayak seslerini.Bir bir yitirmeye başladım umutlarımı. Bağırıcam boğuluyorum diye ama biliyorum yine benden başka kimse duymayacak sesimi sen bile. Benim bildiğim rüyadan uyanır herkes gerçek yaşama , ama ben yanındayken rüyama uyanıyorum hayattan her defasında. Uzaklarda acıtırmış insanın canını be hayat ve öğrendim ki alışılmıyormuş bu acıya tüm direnmelerine rağmen. Suratındaki acı ifadesi gitmiyormuş yüreğinden bir başka yere. Bu mudur benim hayattan alacağım ders be birtanem sadece özlemlerini biriktirmek için mi geldim dünyaya. Kime neyi kanıtlamaya çalışıyorum yüreğimi bu kadar acıtarak?
26 Ağustos 2008
15:06 |
helen |
0 yorum
| etiket:
göç
,
helen
,
kafes
,
yakamoz
,
yesi
,
yüreğim
Gökyüzünde yine göç kuşları.
vakit gitme zamanı
içimdeki kafesten
içindeki kafese
göç yolları açıyor
sesin.
usulca.......
bilesin
kanatlarım sığmaz oldu bu şehre
yüreğim(n)i bıraktığım(n) yerde yanıyor
yakamozlarda kanıyor yüreğim(n)
usulca ........
sevdiğim adam
ölürken ellerimi tutmasını istediğim adam
zaman geldiğinde
sessizce bırak elimi elinden
sensiz geçiridiğim onca zamana nokta gibi
usulca.......
Duyduğum yoktu ne vakittir
Güvercin sesi,kumru sesi, pencerede
İçime gene
Yolculuk mu düştü, nedir?
Nedir bu yosun kokusu?
Martıların gürültüsü havalarda;
Nedir?
Yolculuk olmalı; yolculuk.
Orhan Veli
Seni özlemek,
uyanmaktır
en sancılı yerinde gecenin
susuz,kan revan içindeyken yüreğin
karabasanın en karasında
büyütmektir boğazında
koca bir düğümü.....
Kocaman bir resim çiziyorum
ve sesinle boyuyorum
her sabah resmimdeki gökyüzünü
allara ,yeşillere
and içiyor gülüşlerim......
Tüm yaşanmışlıkları asıp bir askıya
soyunup tüm cümlelerden
yıkanıp aşkınla
arınıp tüm ihanetlerden,
öylece bırakmak geliyor
içimden kendimi
denize..................
Hayat herşeye rağmen devam ediyor sevgili.... ne kadar dilesende doğmamasını her gece, tüm sıkıntıların üzerine her sabah yeniden doğuyor güneş. İnadına tuz basmak için içimdeki yaralara, her sabah sesini akıtıyorum ilk iş içime. Acısı ta içimde, sevinci acının içinde.Ne sevincinden vazgeçebiliyorum ne de acısından. Dün kendi kendimi dinlerken bir şarkı takıldı radyoda dilime ''Uçurumdan düşmek gibidir aşk, bu yüzden yar denir sevgiliye...''diyordu. Hoşuma gitti cümle. Uçurumdan düşmek hoş bi duygu olsa gerek...... Hani sana bahsetmiştim ya sana bir uçurumdan ,ölmek için ne güzel bir yer demiştim orayı görünce; aklıma gelen ilk şey bu olmuştu. Kıyısına kadar yürüdüm ayaklarımın altının gıdıklanmasına rağmen damarlarımda salgılanan adrenalinin tüm vücüduma etkisini hissedebiliyordum. Nefes alışverişlerim hızlanmıştı, ellerim titriyordu, kalbim göğsümden dışarı fırlayacak gibiydi,dudaklarım susuzluktan kurudu buna rağmen her yanımı ter kaplamıştı.Korku ve korkuyla karışık zevk.Yine manyakçım diyosun içinden tahmin edebiliyorum.Ama senin yanındaykende hissettiğim şeyler aynı. Uçurumun kenarı............Yüzümde karşıdan esen rüzgar, gözlerimin önünde günebakanların dansı ,kulağımda sadece senin sesin uzaktan gelen uğultuyla karışık. Dedim ya hayat devam ediyor sevgili senden uzakta olsamda hala nefes alıyorum. Yüzümde her zamanki tatsız ifade, geceler hep çabucak bitsin istiyorum günler çabucak gelip geçsin. Tüm yaşadığım sıkıntılardan ayrı tutuyorum özlemini . Yokluğuna ayrı acıyor içim, özlemine ayrı......Her aramanda ayrı bir bayrak açıyorum karanlığa ,ama bağlamıyorum gönlümü sesinin aydınlığına....Hayat herşeye rağmen devam ediyor sevgili tüm çabalarıma rağmen ve tüm çırpınmalarıma hayat devam ediyor özlemin pes dedirtemedi daha, hala hissedebiliyorum sıcaklığını, yüreğimdeki günbatımında........
Sus payı bırakmamışım
Dikerken sevdamı yüreğime
o yüzden dar geliyor geceler
gündüze bu yüzden duacı gözlerim
deniz ne kadar sıkıştırılırsa iki göğün arasına
o kadar yerim var
adının hecelerinde.
telaşlı martıyım
iliklerimde rüzgarın (bir kez daha)
acelem mi neden?
Kanatlarımdan vurgunum
Sen bilirsin de herkes bilmez
Kanatlarından öldüğünü martıların.